Nie, nie działo się to ani „dawno, dawno temu”, ani też „za górami, za lasami”, bowiem historia Infosmoka to zaledwie 7 miesięcy, zaś sama akcja toczy się w Krakowie.
Pewnego dnia, w szkole powszechnie zwanej Nowodworkiem, grupa kotów z mat-infu, została wciągnięta do projektu. Z początku wydawało się wszystko proste i piękne. Los jednak chciał inaczej.
Przyszedł listopad. Sześcioosobowa grupa ludków stanęła przed dylematem: „od czego zacząć?”. Burza mózgów się nie sprawdziła. Jedynie szkodziła, gdyż owe osobniki miały bardzo zróżnicowane poglądy. Czas płynął nieubłaganie. W końcu w akcie desperacji wywołanej zmęczeniem, głodem i ogólnym wycieńczeniem - podjęto jakiekolwiek działania. Postawiono stronę w sieci. Jej wygląd zmieniał się każdego dnia, a logiem był nawet domek z czerwonym dachem - chociaż dziś nikt nie potrafi wyjaśnić okoliczności jego pojawienia się. Sytuację uratowała Jej Wysokość mgr M. Kuźnik-Urban. W przypływie dobroci i czułości przyniosła swym wychudzonym podopiecznym ich ambrozję - placki. To dzięki nim ekipa nabrała sił witalnych, nowych pomysłów i mogła zacząć pracę. Na pamiątkę ciężkich czasów, grafik narysował zielonego smoka, którego dzieci miały przed oczami w chwilach głodu. On stał się inspiracją do stworzenia reszty interfejsu, zaś samo połączenie smoka i bohaterskich placków przyczyniło się do powstania hasła „Nie jem dziewic, lubię placki”. Miało ono na celu obalenie legendy Smoka Wawelskiego, który pożera młode panny, wszyscy się go boją i jest bee... Infosmok to jego nowoczesna wersja uzupełniona wieloma aktualizacjami oraz zupełnie odmiennym gustem kulinarnym.
W kolejnych dniach hasło to obiegło całe miasto. Każdy Krakus jeżdżący tramwajem mógł ujrzeć reklamę portalu. Smok razem z tekstem, który widniał na dziwnej fladze, zapadł w pamięć wielu mieszczuchów. Słyszano nawet, że odnotowano kilka omdleń - nie wiadomo jednak czy aby na pewno były one wywołane strachem na widok smoka. A wszystko to było zasługą patrona medialnego Infosmoka - Telewizji M.
Kilka tygodni później słońce nad Krakowem przykryła chmura. W gruncie rzeczy okazała się ona wielkim plikiem ulotek Infosmoka. Minimalna ilość tekstu i wymuszenie na odbiorcy obrócenia ulotki w celu przeczytania jednej linijki dały niespodziewane rezultaty. Kolejne tysiące Krakowian dowiedziało się o stronie. Było to sprawką sponsora - drukarni Prografix z Dębicy.
Infosmok rósł w siłę. Był coraz bardziej rozpoznawalny. Ludzie na ulicy pokazywali palcami na jego twórców. Tych zaś w końcu było stać na zakup placków, coli i snikersów.
Praca zaczęła wrzeć. I wtedy znowu los spłatał figla. Powstał zgrzyt w ekipie. Nastały ciche dni. Niewiele brakło by wszystko się rozsypało. Znaleziono jednak wyjście z opresji. Po wielu godzinach spędzonych na grze w CSa oraz Sapera grupa zżyła się ze sobą na nowo. Do tej pory została niewyjaśniona tylko jedna kwestia. Dlaczego chłopiec o imieniu Kacper zawsze grywał pod nickiem „Basia”? To jednak temat na osobną Historię Prawdziwą. W każdym razie zostało bardzo niewiele czasu - raptem kilka dni... i nocy oczywiście.
W pobliskich sklepach zaczęło brakować placków. Grupa musiała przerzucić się na bułki z kotletem z lokalnego, szkolnego marketu. Kiedy już to uczyniła, zabarykadowała drzwi do sali informatycznej i mimo usilnych próśb ze strony różnych jego mości/ów nie wychodziła z niej ani na chwilę. Polały się litry potu i napojów energetyzujących. Doszczętnemu zniszczeniu uległy trzy klawiatury, dwa monitory, procesor i myszka. Oczywiście jak to bywa w bajkach, szkody uszły płazem, a wszelkie urazy poszły w niepamięć. W końcu drzwi wspomnianej sali zostały wyważone, a pracoholicy wyniesieni siłą. Jednak gdy tylko dotarli do domów zasiedli przed własnymi PCtami i kontynuowali pracę.
Po kilku zarwanych nockach nastał koniec zmagań z tworzeniem strony. Wyczerpani fizycznie i psychicznie, znowu głodni Info-smoko-ludzie ogłosili światu koniec prac na serwerze. | 
